Cebule nawozimy i dokarmiamy wiosną

Zobacz galerię (1)

Nawożenie mineralne cebuli jest istotnym czynnikiem plonotwórczym i musi być dostosowane do wyników badania zasobności gleby przeprowadzonego wiosną. Racjonalne nawożenie i odżywianie roślin ma kluczowe znaczenie z powodów ekonomicznych – wielkości i jakości uzyskiwanych plonów.

Cebula ma wysokie wymagania względem składników pokarmowych zawartych w wierzchniej części gleby, gdyż jej system korzeniowy znajduje się dość płytko – jego główna masa sięga do głębokości 20 cm.

Istnieją dwa popularne sposoby aplikacji nawozów – doglebowe – posypowe (w formie granulowanej) oraz dolistne w formie płynnej. Nawożenie „pod korzeń” jest tym podstawowym sposobem dostarczania składników pokarmowych roślinom, zaś odżywianie dolistne stanowi jego uzupełnienie w momencie, kiedy to korzeń z powodu niekorzystnych warunków nie może pobrać pewnych składników z gleby (np. susza, podtopienie plantacji) oraz w celu uzupełnienia składników pokarmowych przez liście już w trakcie wegetacji, w momencie stwierdzenia ich niedoboru (np. w badaniu fluorymetrycznym).

Azot na zółknięcie szczypioru

Najważniejszym czynnikiem plonotwórczym w uprawie cebuli jest azot. Jeżeli brakująca dawka tego pierwiastka jest większa niż 100 kg/ha – ze względu na powodowanie dużego zasolenia gleby, którego cebula nie toleruje – aplikowany azot należy podzielić na dwie równe dawki, z czego drugą stosujemy po 3 tygodniach od wschodów, nie później niż do połowy czerwca. Roślina o niedoborach azotu oznajmia zasychaniem końcówek, usztywnieniem i żółknięciem szczypioru oraz zahamowaniem wzrostu. Optymalna zawartość azotu w glebie wynosi 100-140 kg N/ha w czystym składniku.

Brak fosforu to późne dojrzewanie

Niedobory fosforu powodują jaśniejsze zabarwienie liści oraz opóźnione dojrzewanie cebuli – przedłużający się okres wegetacji nie sprzyja dobremu przechowaniu plonu.

Z kolei potas jest odpowiedzialny za gospodarkę wodną rośliny. Powoduje lepsze wykorzystanie wody przez komórki rośliny, ogranicza transpirację, co jest istotne w przypadku długotrwałej suszy. Brak potasu także niekorzystnie wpływa na jakość przechowalniczą cebuli. Z kolei wysokie dawki tego pierwiastka powodują obniżenie zdolności pobierania magnezu z gleby przez korzeń. Należy wtedy uwzględnić ten czynnik w planowaniu odżywiania dolistnego tym pierwiastkiem.

Na ratunek cebuli

Nawozem, który idealnie zaspokaja potrzeby cebuli w zakresie startowego nawożenia azotem i fosforem plantacji cebuli w momencie siewu, bądź sadzenia cebuli jest nawóz granulowany Eurofertil 33 N PRO (bezchlorek), stosowany w dawce 400-800 kg/ha. W sytuacji problemów z dostępnością fosforu (na skutek jego uwsteczniania się w glebie), może on być zastąpiony nawozem z tej samej gamy, zawierającym innowacyjną formułę fosforu, w której fosforan jednowapniowy połączony jest mostkiem wapniowym z cząstką organiczną. Rozwiązuje to bardzo istotny problem nawozowy związany z uwstecznianiem się fosforu w glebie z innymi pierwiastkami, do związków nierozpuszczalnych w wodzie.

Większa efektywność wykorzystania fosforu

Efektywność wykorzystania przez rośliny fosforu stosowanego w tradycyjnych formach kształtuje się na poziomie ok. 30%, natomiast w przypadku zastosowania nowej cząstki fosforu może sięgnąć nawet do 90%. Fosfor wyprodukowany w takiej technologii, jest także lepiej niż tradycyjny pobierany w środowisku kwaśnym, nawet do 30%. Jednak przy wyborze tego typu rozwiązaniu należy pamiętać o uzupełnieniu potasu w formie siarczanowej ze względu na dużą wrażliwość cebuli na chlor.

W kolejnym materiale czytaj o odżywianiu wapniem i mikroskładnikami