Pszenżyto ozime: fosfor i potas daj przed siewem

Zobacz galerię (1)

Pszenżyto ozime ma coraz większe znaczenie. Aby uzyskać wysokie plony ziarna niezbędne jest właściwe zaopatrzenie roślin w fosfor i potas.

Pszenżyto ozime w stosunku do pszenicy ozimej odznacza się większym zapotrzebowaniem na potas. Szacuje się, że do wytworzenia 1 t ziarna wraz z odpowiednim plonem słomy pobiera  ok. 11 kg fosforu (P₂O₅) i 21 kg potasu (K₂O).

Całą dawkę fosforu powinno się zastosować przed uprawą przedsiewną. Podobnie jest w przypadku potasu. Rekomendowane przez IUNG-PIB w Puławach (Jadczyszyn i in. 2012) dawki fosforu pod pszenżyto przy średniej zawartości tego pierwiastka w glebie i pozostawieniu plonu ubocznego przedplonu na polu wahają się, w zależności od oczekiwanego plonu, od 60 do 100 kg P₂O₅ na 1 ha. Dla potasu jest to odpowiednio: 85-130 kg K₂O na 1 ha.

Gdy plon uboczny przedplonu został z pola zebrany, wtedy dawki te należy zwiększyć: o 20 proc. w przypadku fosforu i o 60-80 proc. potasu.

Gdy zasobność jest niska, wówczas dawki fosforu (P₂O₅) i potasu (K₂O) należy zwiększyć o 30 kg, a gdy bardzo niska o 40-60 kg na 1 ha. Gdy natomiast jest wysoka, wtedy można je ograniczyć o 20 kg, a bardzo wysoka o 30-40 kg.

Stosując fosfor i potas nie można zapomnieć o innych składnikach pokarmowych, w tym magnezie. Na glebach wymagających wapnowania najtaniej jest go dostarczyć w nawozach wapniowych zawierających magnez. Natomiast na glebach o niskiej, a tym bardziej bardzo niskiej zasobności w magnez, ale niewymagających wapnowania należy zastosować 60–80 kg MgO/ha w nawozach magnezowych.

Główne funkcje fosforu:

• uczestniczy w procesach przemiany energii w roślinie,
• stymuluje wzrost systemu korzeniowego,
• zwiększa pobieranie innych składników pokarmowych,
• podnosi odporność roślin na niskie temperatury i choroby,
• wpływa na liczbę ziaren w kłosie,
• decyduje o dojrzewaniu ziarna.

Główne funkcje potasu:

• reguluje gospodarkę wodną roślin, przez co zwiększa odporność roślin na suszę i zmniejsza zużycie wody,

• odpowiada za transport m.in. węglowodanów w roślinie,
• zwiększa odporność roślin na niskie temperatury, porażenie przez choroby i uszkodzenia powodowane przez szkodniki,
• podnosi odporność roślin na wyleganie.

• Krok po kroku w zakresie doboru odmian, nawożenia i ochrony. Zamów prenumeratę miesięcznika "Nowoczesna Uprawa" już teraz