Skracanie zbóż ozimych. Wybierz odpowiedni wariant regulacji łanu

Miniona zima to nieprzerwany okres spowolnionego wzrostu zbóż, stąd też wiosenne zabiegi retardantami należy wykonać jedynie w celu zabezpieczenia ich przed wyleganiem. Dokrzewianie jest zbędne. 

 

W początkowym okresie zaleca się wykorzystanie giberelin, reprezentowanych przez chlorek chloromekwatu (CCC), chlorek mepikwatu, proheksadion wapnia oraz trineksapak etylu. 

 

 

Pierwsze zabiegi w zdecydowanej większości należy wykonać w okresie, od zakończenia krzewienia do drugiego kolanka (BBCH 29-32). Można aplikować je znacznie dłużej, nie przekraczając jednak fazy w pełni wykształconego liścia flagowego (BBCH 39). Działają na zastosowane międzywęźla i dwa kolejne, przez okres ok. 30 dni.

 

Generatory etylenu reprezentuje etefon. Najwcześniej zaleca się stosować go w fazie pierwszego kolanka (BBCH 31), najpóźniej w fazie początku kłoszenia (BBCH 51). Wykonując zabieg następuje zatrzymanie wzrostu międzywęźla, na który wykonano oprysk. 

 

Przystosować do temperatury

 

Po ciepłej zimie można spodziewać się chłodnej wiosny. To nie najlepsze warunki do stosowania regulatorów wzrostu. 

 

Podczas chłodów należy oczekiwać, że najlepsze efekty przyniesie zastosowanie preparatów zawierających sam trineksapak etylu, który działa optymalnie w granicach 5-15^oC. Chlorek chlormekwatu i chlorek mepikwatu zaleca się stosować od 10^oC, a etefon powyżej 10^oC.

 

Problemy z temperaturą można rozwiązać stosując dawki dzielone, które wydłużają okres skracania. Oficjalne zalecenia są dość ograniczone i zamieszczane tylko w nielicznych etykietach, np. Antywylegacz Płynny 675 SL. 

 

 

Podczas stabilnych warunków należy podzielić dawkę preparatu na dwie równe części i wykonać zgodnie z zaleceniami zabieg w odstępie 5-8 dni. Gdy nie zachodzi potrzeba silnego skracania wystarczy zastosować 1/3 dawki i uzupełnić ją w chwili, kiedy warunki się poprawią i następuje szybki przyrost międzywęźli na długość. Przebieg warunków klimatycznych może być odwrotny, wtedy również należy postępować odwrotnie i zacząć od 2/3 dawki.

 

Stosując dawki dzielone można również rozpatrzyć wariant z wykorzystaniem różnych substancji czynnych. Jeżeli zastosowano w pszenicy ozimej preparaty zawierające chlorek chloromekwatu, to drugi zabieg etefonem (formulacji 480 SL) można obniżyć z 0,75 do 0,5 l/ha.

 

Mieszaniny fabryczne i zbiornikowe 

 

Pewną nowością w dziedzinie skracania jest oficjalne stosowanie retardantów w formie mieszanin fabrycznych. Należą do nich Medax Max, Percival i Serenium (proheksadion wapnia + trineksapak etylu), Medax Top 350 SC i Canopy (chlorek mepikwatu + proheksadion wapnia) lub Chlormephon PL (chlorek chlormekwatu + etefon). Oprócz nich zalecane są mieszaniny zbiornikowe, np. Cycocel 750 SL + Medax Top 350 SC (chlorek chlormekwatu + chlorek mepikwatu + proheksadion wapnia). 

 

Poza wymienionymi, istnieją warianty łącznego stosowania substancji czynnych, zarówno w formie mieszanin fabrycznych, jak i zbiornikowych. Tak można stosować chlorek chlormekwatu i trineksapak etylu. Mieszanina fabryczna to Completto 292,5 ME, natomiast w zbiorniku można połączyć CCC 720 z Nexa 500 EC (Regullo 500 EC lub Tregus 500 EC). Drugi wariant to Antywylegacz płynny 675 SL zalecany z kilkoma formami trineksapaku formulacji 250 EC. 

 

Niedawna rejestracja trineksapaku etylu w nowej formie użytkowej „ME” pod handlową nazwą Moddus Flexi daje nadzieję znacznego rozszerzenia stosowania mieszanin z innymi produktami. W ramach własnych badań  producenta (nie w etykiecie), polecane jest łączne stosowanie tego preparatu z wieloma insektycydami, fungicydami, nawozami płynnymi, ale co najbardziej istotne ze znaczną liczbą środków chwastobójczych.  

 

Stosując retardanty należy mieć pełną świadomość, że są to jedyne preparaty z zakresu ochrony roślin, które ingerują w procesy wzrostu i rozwoju zbóż. Stosowane łącznie z preparatami innych grup chemicznych (głównie herbicydami) mogą „przenieść” ich substancje czynne do organów wrażliwych i zakłócić procesy biochemiczne. Podejmowanie na własną odpowiedzialność decyzji o zastosowaniu niesprawdzonych mieszaninach może okazać się groźne w skutkach.