Przypilnuj stonki ziemniaczanej

Czerwiec, to okres wylęgu larw stonki ziemniaczanej, która potrafi wyrządzić w tej uprawie naprawdę duże szkody. Warto więc wybrać się na plantację, by zlustrować ją pod kątem występowania tego szkodnika, zwłaszcza, że przyszło ocieplenie, które sprzyja jego aktywności. 

 

Chrząszcze stonki ziemniaczanej zimują w glebie. Gdy się ociepli (do 14-15^oC) masowo wychodzą na powierzchnię i przemieszczają się w poszukiwaniu plantacji ziemniaka. Wylot pierwszego pokolenia chrząszczy ma miejsce zwykle na początku maja, jednak w tym roku, ze względu na wyjątkowo zimny, zarówno kwiecień, jak i maj, w wielu rejonach kraju, pierwsze chrząszcze były obserwowane znacznie później, np. pod koniec maja. 

 

Tak było chociażby w Winnej Górze (woj. wielkopolskie), 21 maja Instytut Ochrony Roślin – PIB w Poznaniu wydał komunikat o pojawieniu się w tej lokalizacji pierwszych chrząszczy stonki ziemniaczanej. „Jest to niewątpliwie początek pojawu, o czym świadczy brak widocznych śladów żerowania i złóż jaj” – podkreślał IOR-PIB. 

 

Po krótkim okresie żerowania i kopulacji, samice stonki składają jaja na dolnej stronie liści ziemniaka. Ich rozwój w zależności od temperatury trwa od 10 do 19 dni. Larwy, które się z nich wylęgają przechodzą cztery stadia rozwojowe (L1, L2, L3 i L4). Do pełnego rozwoju potrzebują od 11 do nawet 30 dni. W tym czasie żerują na naziemnych częściach ziemniaka, zwłaszcza na liściach, prowadząc do ich uszkodzeń. Przy dużej liczebności larw szkody mogą być bardzo duże. 

 

Larwy stonki ziemniaczanej najlepiej jest zwalczać w pierwszych dwóch stadiach (L1 i L2), kiedy są stosunkowo niewielkie i mniej żarłoczne. Oczywiście po osiągnięciu progu ekonomicznej szkodliwości, który przyjmuje się na poziomie 15 larw na jednej roślinie w fazie BBCH 51-70.

 

Do wyboru mamy substancje z grupy pyretroidów, które są najskuteczniejsze w temperaturze nie przekraczającej 20^oC,  tj. cypermetrynę, beta-cyflutrynę, deltametrynę, lamda-cyhalotrynę oraz zeta-cypermetrynę. Neonikotynoidy (acetamipryd, tiachlopryd). Połaczenie neonikotynoidu z pyretroidem (tiachlopryd + deltametryna). Antranilowane diamidy (chlorantraniliprol), a także insektycyd fosforoorganiczny (fosmet). 

 

Dojrzałe larwy (L4) schodzą do ziemi na głębokość 2-5 cm i tam się przepoczwarczają. Po 3 tygodniach pojawiają się pierwsze chrząszcze drugiego pokolenia. Zazwyczaj, masowo występują pod koniec lipca i na początku sierpnia. Przy zbyt dużej presji, chrząszcze także trzeba zwalczać, ponieważ tak jak larwy, żywią się roślinami ziemniaka. 

•  Krok po kroku w zakresie doboru odmian, nawożenia i ochrony. Zamów prenumeratę miesięcznika "Nowoczesna Uprawa" już teraz