Jak siać koniczynę łąkową (czerwoną)?

Zobacz galerię (7)

Siewki koniczyny łąkowej (inaczej czerwonej) nie tolerują niskich temperatur, dlatego ich siew najlepiej wykonywać, gdy jesteśmy już pewni, że nie będzie przymrozków. Jak wygląda siew koniczyny w praktyce?

W gospodarstwie położonym w powiecie makowskim prowadzonym przez Pana Wojciecha Jasińskiego koniczyna czerwona jest stałym ogniwem w płodozmianie. Wysiewana wraz z rośliną ochronną tj. jęczmieniem jarym, następuje po burakach cukrowych lub po pszenicy ozimej i poprzedza pszenicę ozimą, dla której jest doskonałym przedplonem.

Optymalnym terminem siewu koniczyny czerwonej jest początek kwietnia. W tym roku termin został nieznacznie opóźniony (do 8 kwietnia) o tydzień względem zamierzonego z powodu utrzymywania się wysokiej wilgotności na polu.

Koniczyna jest rośliną, która pozostaje na polu przez 2-3 lata. W pierwszym roku jej rozwój jest umiarkowany, przez co najlepiej siać ją jako wsiewkę wraz ze zbożami jarymi. Zapewnia to roślinie bezpieczny wzrost i ochronę przed chwastami.

Pan Wojciech wysiewa na 1 ha 17,5 kg koniczyny  zmieszanej z 200 kg jęczmienia jarego. Ważne jest staranne wymieszanie nasion, co nie jest łatwe, trzeba bowiem pamiętać, że nasiona koniczyny i ziarniaki zbóż różnią się od siebie znacząco zarówno wielkością, jak i kształtem.

Jak je prawidłowo wymieszać? Bardzo skutecznym sposobem, chociaż nieco pracochłonnym, jest zsypanie na pryzmę kilkudziesięciu kg zboża, po czym posypywanie kilkoma kg koniczyny i tak na zmianę, aż do uzyskania potrzebnej nam ilości materiału siewnego. Następnie cały kopiec należy przerzucić łopatą na drugi kopiec, materiał należy pobierać od dołu kopca i tak dwa razy.

Chociaż może wydawać się to nieco dziwnie, to jest to metoda skuteczna, nasiona koniczyny są  drobne i bardzo łatwo przemieszczają się między ziarnami zbóż. Aby mieć pewność, że wszędzie są ziarna obu gatunków należy sprawdzić kilka razy poprzez pobieranie garścią z dowolnych miejsc materiału siewny.

Przed siewem wysiano saletrę amonową (170 kg/ha) i Amofoskę Corn (200 kg/ha). Następnie nawozy starannie wymieszano z glebą. Siew odbywa się za pomocą standardowego siewnika do zboża, głębokość siewu 2-3 cm, odstępy między rzędami 12,5 cm.

Po siewie całość została starannie zwałowana w celu polepszenia podsiąkania wody, wyrównania pola i schowania kamieni. Chociaż i tak należy je starannie wyzbierać.

Ziarno jęczmienia zostanie wykorzystane na przemiał na śrutę w obrębie gospodarstwa. Jesienią  koniczyna zostanie ścięta i przerobiona na sianokiszonkę, podobnie jak pierwszy pokos w kolejnym roku. Następnie, jeśli plantacja będzie dobrze wyglądać, koniczyna zostanie przeznaczona na nasiona.

Krok po kroku w zakresie doboru odmian, nawożenia i ochrony. Zamów prenumeratę miesięcznika "Nowoczesna Uprawa" już teraz