Copy LinkXFacebookShare

Robot udojowy bez mitów. Co decyduje o sukcesie?

Robot udojowy bez mitów. Pod takim hasłem Tasomix zorganizował cykl konferencji poświęconych automatycznemu dojeniu krów. Eksperci przedstawili doświadczenia z polskich i brytyjskich gospodarstw. Zwrócili uwagę na żywienie, przygotowanie stada, organizację obory oraz analizę danych. Pokazali również, dlaczego sama inwestycja w robota nie gwarantuje poprawy wyników.

Spotkania odbyły się 4–6 listopada w trzech lokalizacjach. Wśród prelegentów znaleźli się prof. dr hab. Zygmunt Maciej Kowalski, Bas van Santen z ForFarmers UK oraz dr inż. Sylwia Ostrowska i Dariusz Szwedek z firmy Tasomix.

Robot udojowy bez mitów. Najpierw przygotuj stado

Automatyczny dój może poprawić komfort krów, ponieważ pozwala dostosować częstotliwość wizyt do fazy laktacji i potencjału produkcyjnego. Jednak system wymaga odpowiedniej organizacji. Znaczenie mają zdrowotność stada, kondycja kończyn, budowa wymion oraz hierarchia społeczna.

Prof. dr hab. Zygmunt Maciej Kowalski, Uniwersytet Rolniczy w Krakowie

„Sama instalacja robota nie gwarantuje odpowiedniej liczby wizyt w stacji”.

Nie każda krowa odnajdzie się w systemie automatycznego doju. Dlatego selekcja zwierząt ma duże znaczenie już przed inwestycją. Ponadto trzeba uwzględnić możliwości urządzenia i nie przeciążać go zbyt dużą liczbą krów.

Żywienie nadal decyduje o sukcesie

Podstawę dawki nadal stanowi PMR dostępny na stole paszowym, natomiast pasza treściwa w robocie uzupełnia żywienie i zachęca zwierzęta do odwiedzania stacji.

Dlatego hodowca musi kontrolować nie tylko ilość zadanej paszy, lecz także jej rzeczywiste pobranie. Co więcej, pusty stół paszowy może powodować nagromadzenie krów przy świeżo zadanym PMR. Ważne są również regularne podgarnianie dawki, odpowiednia struktura PMR-u i stały dostęp do czystej wody.

Robot udojowy bez mitów czyli pasza musi zachęcać krowy do wizyt

Sylwia Ostrowska z firmy Tasomix podkreśliła, że nie ma jednej uniwersalnej dawki paszy treściwej dla krów korzystających z robota udojowego. W Polsce hodowcy najczęściej ustawiają jej pobranie na poziomie 4–8 kg dziennie, jednak ilość powinna zależeć od wydajności krów, jakości kiszonek i składu PMR-u. Jak zaznaczyła prelegentka podczas konferencji pod hasłem: Robot udojowy bez mitów, szczególnie ważna jest smakowitość paszy, ponieważ ma ona zachęcać zwierzęta do regularnych wizyt w stacji.

Dr inż. Sylwia Ostrowska, Tasomix

„W paszach dla krów dojonych w robotach udojowych najważniejsze jest to, żeby były one smaczne, o dobrym zapachu, żeby krowy chętnie po nie przychodziły”.

Dlatego pasza przeznaczona do robota udojowego powinna mieć stabilny skład, a ewentualne zmiany należy wprowadzać stopniowo. Ostrowska zwróciła również uwagę na jakość i trwałość granulatu oraz powtarzalność wykorzystywanych surowców.

Dane pomagają zarządzać stadem

Robot udojowy dostarcza wielu informacji o produkcji mleka, częstotliwości doju, parametrach mleka i aktywności zwierząt. Jednak same raporty nie poprawią wyników gospodarstwa. Hodowca musi je regularnie analizować i odpowiednio reagować na niepokojące zmiany.

Praktyczne doświadczenia z Wielkiej Brytanii przedstawił Bas van Santen z ForFarmers UK.

Bas van Santen, product manager ds. robotów udojowych, ForFarmers UK

„O tym, jak dobrze dany hodowca wykorzysta robota udojowego decyduje również wsparcie, jakie otrzymuje od serwisu i żywieniowców”.

Prelegent zwrócił również uwagę, że hodowcy często szukają rozwiązania problemów wyłącznie w ustawieniach urządzenia, tymczasem wynikają one również z wielu innych czynników.

Brytyjskie doświadczenia pokazują, że roboty sprawdzają się także w dużych fermach. Nie oznacza to jednak, że można bezpośrednio przenosić tamtejsze modele żywienia do polskich obór.

Tamtejsze dawki PMR zawierają zwykle mniej skrobi, natomiast więcej dobrego włókna. Podstawę stanowią bardzo wysokiej jakości pasze objętościowe. Mimo stosunkowo dużego udziału mieszanek treściwych podawanych w robocie, sięgającego nawet 16-17 kg dziennie na krowę, odpowiednie zbilansowanie dawki sprzyja utrzymaniu prawidłowej pracy żwacza i wysokiej produkcji mleka.

Automatyczny dój nie zwalania z pracy ze stadem

Dariusz Szwedek z firmy Tasomix wskazał częste przyczyny problemów z efektywnością: brak selekcji krów, błędy żywieniowe, niewłaściwą interpretację danych oraz złe przygotowanie budynku.

Ponadto automatyczny dój nie eliminuje codziennych obowiązków. Hodowca nadal musi kontrolować alarmy, przyuczać pierwiastki i reagować na kulawizny. W dodatku powinien uwzględnić koszty mycia, środków eksploatacyjnych i serwisu.

Dariusz Szwedek, Tasomix

„Nawet najbardziej zaawansowana technologia nie naprawi błędów żywieniowych ani niedostosowanej infrastruktury. Zbyt mała poczekalnia, śliskie posadzki, niewygodne legowiska czy wąskie korytarze mogą ograniczać swobodne przemieszczanie się krów, a tym samym częstotliwość doju”.

Podsumowując, podczas konferencji pod hasłem: „Robot udojowy bez mitów” prelegenci mówili o tym, że do automatycznego doju trzeba dobrze przygotować stado, wprowadzić odpowiednie żywienie, a obora ma być funkcjonalna. Automatyzacja może poprawić organizację pracy, jednak wymaga zaangażowania hodowcy oraz indywidualnego podejścia do gospodarstwa.

Przeczytaj również: Strategia „Federacja 2030” z dofinansowaniem 7,5 mln zł z NCBR

Zobacz nas w Google News

Aktualności

Cofał ciągnikiem z przyczepą na pole. W zderzeniu zginęły 2 osoby

Aktualności

Głośno o oddłużeniu gospodarstwa doradcy ministra rolnictwa

Polski drób pod presją, rynek drobiu, eksport drobiu, produkcja drobiu, import drobiu, rynek jaj, polska gęsina, fundusze promocji
Hodowla

Polski drób jest pod presją. Eksport i konkurencja coraz większym wyzwaniem

Grypa ptaków wykryta u bydła mlecznego
Hodowla

Grypa ptaków wykryta u bydła mlecznego. Pierwszy przypadek w Oregonie