Copy LinkXFacebookShare

Z państwowego zasobu sprzedano miliony hektarów gruntów

Do utworzonego na podstawie ustawy z 19 października 1991 r. Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa przejęto do 30 czerwca 2019 r. ponad 4 mln 700 tys. ha ziemi, w tym ok. 3 mln 800 tys. ha z byłych PGR-ów.

Od 1992 r. do 2000 r. poza gruntami do zasobu przyjęto także pochodzące z PGR-ów i innych podmiotów majątek trwały i obrotowy o wartości księgowej 8,6 mld zł netto oraz blisko 2 mld zobowiązań po byłych PGR-ach, w tym zobowiązania z tytułu kredytów i pożyczek w kwocie 887,4 mln zł.

Przejęty dług został w całości uregulowany do końca 2000 r.

– W strukturze przyjętego majątku trwałego dominowały budynki i budowle. Obok budynków gospodarczych służących bezpośrednio produkcji rolniczej, przyjęto także ponad 337 tys. mieszkań wraz z towarzyszącą infrastrukturą, m.in. kotłownie, hydrofornie oraz oczyszczalnie ścieków, jak również obiekty przemysłu rolno-przetwórczego, handlowe i usługowe, w tym: 849 gorzelni, 6 winiarni, 3 browary, 269 masarni i rzeźni, 898 suszarni zbóż i zielonek, 714 mieszalni pasz, 31 młynów i kaszarni, 75 chłodni, a także 415 sklepów, 147 hoteli, zajazdów, restauracji i barów, 672 obiekty o charakterze socjalnym, kulturalnym, sportowym oraz 2136 zabytkowych zespołów dworskich i pałacowo-parkowych – wyliczał posłom z komisji rolnictwa Rafał Romanowski, wiceminister rolnictwa.

Od 1992 r. do 30 czerwca z zasobu własności Skarbu Państwa sprzedano 2,7 mln ha gruntów – to 57 proc. powierzchni przejętej, w tym 2,6 mln ha gruntów czysto rolnych.


Sprzedawano także obiekty rolno-przemysłowe, usługowe i handlowe oraz zespoły dworskie i pałacowo-parkowe, jak również jeziora i stawy. Do końca 2018 r. sprzedano m.in. 607 gorzelni, winiarni i browarów (72 proc.), 581 suszarni zbóż i zielonek (66 proc.), 385 mieszalni pasz (63 proc.).

Zbyto także 83 obiekty hotelowo-restauracyjne (67 proc.), 303 sklepy (83 proc.) oraz 1454 zabytkowe zespoły dworskie i pałacowo-parkowe (61 proc.) i 308 tys. mieszkań (91 proc. przyjętych).

Ponadto przekazano nieodpłatnie jednostkom samorządu terytorialnego – głównie gminom – z różnych tytułów 58,8 tys. ha gruntów, Lasom Państwowym 154,4 tys., kościelnym osobom prawnym różnych wyznań 90,2 tys. oraz innym uprawnionym podmiotom – na przykład tzw. Zabużanom – 64,5 tys. ha.

– Od początku działalności, czyli od 1992 r. do 30 czerwca zaoferowano dzierżawcom blisko 7,5 mln ha, w tym część gruntów oferowana była więcej niż raz, a wydzierżawiono 4,96 mln ha, podpisując 349,9 tys. umów – podawał wiceminister.


Jednocześnie przypominał, że od wejścia w życie przepisów ustawy z 14 kwietnia 2016 r. o zatrzymaniu sprzedaży nieruchomości zasobu własności rolnej Skarbu Państwa oraz zmianie niektórych innych ustaw, tj. od 30 kwietnia 2016 r., podstawową formą zagospodarowywania państwowych gruntów stała się dzierżawa, a nie – jak wcześniej – sprzedaż.

W latach 2016-2019 oddziały terenowe Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa przygotowały do sprzedaży głównie nieruchomości o powierzchni do 2 ha. Niewielkie powierzchniowo nieruchomości rolne nie cieszyły się zainteresowaniem rolników, co miało wpływ na niską skuteczność ogłaszanych przetargów. Grunty znalazły nabywców jedynie w co czwartym przypadku.

Jeżeli chodzi o obecny stan zasobu, według stanu na 30 czerwca znajdowały się w nim nieruchomości Skarbu Państwa o powierzchni prawie 1,4 mln hektarów. Do rozdysponowania pozostawało 180 tys. ha. W użytkowaniu osób trzecich bez tytułu prawnego znajdowało się ok. 21,5 tys. ha gruntów zasobu.

– Największa część areału dotyczyła gruntów niewydawanych przez dotychczasowych dzierżawców po rozwiązaniu umów dzierżawy. Niewielka część dotyczyła gruntów samowolnie zajętych przez bezumownych użytkowników – wskazał wiceszef resortu rolnictwa.

Zobacz nas w Google News

PFHBiPM podała wyniki, krowy mleczne, produkcja mleka, PFHBiPM, wydajność krów, ocena użytkowości, hodowla bydła,
Hodowla

PFHBiPM podała wyniki oceny za 2025 rok. Co ze strukturą stad?

owiur, eliminacje, olimpiada
Olimpiada

Szczegóły eliminacji okręgowych XLIX edycji OWiUR