Są już pierwsze chrząszcze skrzypionki zbożowej

W komunikacie z 29 marca Instytut Ochrony Roślin – PIB w Poznaniu poinformował, że w powiecie grodziskim, w woj. wielkopolskim, na plantacji pszenicy ozimej zauważono pierwsze chrząszcze skrzypionki zbożowej. 

 

To jeden z najpowszechniej występujących szkodników zbóż w naszym kraju. Jego chrząszcze zimują w ściółce, darni lub między korzeniami. Wiosną, gdy temperatura powietrza przez 2-3 dni przekracza 10^oC przelatują na rośliny żywicielskie, którymi głównie są: jęczmień, pszenica, pszenżyto i owies. Rzadziej atakują żyto. 

 

Wiosną chrząszcze żerują na liściach wygryzając podłużne otwory wzdłuż nerwów. Samice po kopulacji składają jaja, a z nich po upływie ok. dwóch tygodni wylęgają się larwy, które wyrządzają najwięcej szkód, ponieważ żywią się tkanką miękiszową liści. Ich żerowanie prowadzi więc do zmniejszenia powierzchni asymilacyjnej.

 

Chrząszcze po złożeniu jaj giną. Natomiast larwy przepoczwarczają się – skrzypionki zbożowej w kokonach w glebie na głębokości do 5 cm, natomiast skrzypionki błękitka w kokonach na roślinach (zazwyczaj pod koniec czerwca). 

 

Chrząszcze pozostają w glebie do następnej wiosny lub wychodzą jesienią na żerowanie, po czy znowu schodzą do ziemi, ściółki lub darni na zimowanie. W ciągu roku skrzypionka rozwija więc jedno pokolenie. 

 

 

Chemicznie zwalcza się larwy w okresie ich masowego wylęgu. Należy pamiętać o tym, że składanie jaj, w zależności od warunków pogodowych może być rozciągnięte w czasie, a więc wylęg larw również. Zabieg należy wykonać, gdy larwy z pierwszego wylęgu mają ok. 4 mm długości, a jednocześnie następuje liczne wylęganie się kolejnych larw. 

 

Progi ekonomicznej szkodliwości to: 

– 1-2 larwy na 1 źdźble pszenicy ozimej, pszenżyta ozimego i żyta, 

– 1 larwa na 2-3 źdźbłach jęczmienia ozimego i jarego, pszenicy jarej, pszenżyta jarego i owsa. 

 

Przechadzając się wiosną po polu i widząc 10-15 chrząszczy na 1 m² pszenicy ozimej należy się spodziewać większej liczebności larw na plantacji. 

 

Po wycofaniu chloropiryfosu i dimetoatu, do zwalczania skrzypionek zbożowych pozostały wyłącznie substancje z grupy pyretroidów, m.in. esfenwalerat, deltametryna, zeta-cypermetryna, lambda-cyhalotryna oraz alfa-cypermetryna. 

 

•   Krok po kroku w zakresie doboru odmian, nawożenia i ochrony. Zamów prenumeratę miesięcznika "Nowoczesna Uprawa" już teraz