Przechowywanie obornika na gruncie
obornik_1_gromadzki
Obornik najlepiej jest zastosować pod kukurydzę tuż po zbiorze przedplonu. Foto_Piotr_Gromadzki
Na niektórych polach można zaobserwować pryzmy obornika. Zazwyczaj powstają one, gdy rolnikom nie starcza miejsca na płycie obornikowej. W okresie zimowym pryzmy te mają niekorzystny wpływ na środowisko, ponieważ oddziałują w ten sam sposób, co nawóz rozrzucony na zamarznięte pole.
Oczywiście taka pryzma ma bardziej miejscowe działanie na powierzchnię, jednak jest ona równie niebezpieczna dla wód.
W przypadku gospodarstw wielkotowarowych (hodowla drobiu powyżej 40 000 sztuk, chów świń powyżej 2000 sztuk lub 750 stanowisk dla macior) utrzymywanie nawozów naturalnych, zarówno płynnych, jak i stałych powinno odbywać się w szczelnych zbiornikach (płyty obornikowe, szamba). W przypadku nawozów płynnych pojemność zbiorników powinna odpowiadać co najmniej 4-miesięcznej produkcji.
Mniejsze gospodarstwa nawozy płynne muszą składować w szczelnych zbiornikach o pojemności odpowiadającej co-najmniej 4 miesięcznej produkcji. Jeżeli chodzi o nawozy stałe obecnie nie ma zapisów prawa odnoszących się do miejsc oraz form składowania tych nawozów. Rolnicy w takich gospodarstwach jedynie dobrowolnie mogą stosować się do zasad obowiązujących gospodarstwa wielkotowarowe.
W świetle przepisów dopuszczalne jest składowanie obornika bezpośrednio na gruncie. Jednak ze względu na straty składników pokarmowych nie jest to polecane. W przypadku obszarów OSN, obornik na pryzmie usytuowanej bezpośrednio na gruncie można przechowywać w okresie od 1 marca do 31 października jednak nie dłużej niż przez 12 tygodni.
Pryzmy obornikowe należy lokalizować:
- poza zagłębieniami terenu;
- w odległości większej niż 20 m od linii brzegu wód powierzchniowych;
- na terenach o spadku do 3 proc.;
- na glebach piaszczystych i niepodmokłych.
W przypadku, gdy zdecydujemy się na wywóz obornika na pryzmę położoną na polu należy pamiętać, aby w kolejnym roku nie robić tego w tym samym miejscu. Podczas przechowywania bezpośrednio na gruncie do gleby dostają się nadmierne ilości składników pokarmowych.
Co za tym idzie powstaje duże stężenie pierwiastków, które zamiast korzystnie wpływać na wzrost i rozwój roślin, powoduje niekiedy nawet i zamieranie roślin. Przy kilkuletnim lokalizowaniu pryzmy w tym samy miejscu stężenie pierwiastków w glebie jest tak wysokie, że nawet wschody roślin są bardzo utrudnione, a nawet niemożliwe.
W przypadku krótkotrwałego składowania (w okresie do 6 miesięcy) obornika na pryzmie polowej wzbogacenie gleb oraz wód nie jest wysokie. Problem pojawia się w przypadku cyklicznie składowanego obornika, kiedy to może dojść do zanieczyszczenia wód oraz gleby, a zawartość pierwiastków w glebie znacząco przekracza obowiązujące normy.
Poleć
