P&L podsumowuje sezon buraczany 2020/2021

Ubiegłoroczny sezon wegetacyjny dla plantatorów buraka cukrowego był bardzo trudny. Na poziom plonów i zawartość cukru bardzo duży wpływ miały warunki atmosferyczne. Ich średnie wartości dla całej grupy wyniosły odpowiednio – 59,3 t/ha oraz 15,2% – wskazuje koncern. 

 

Początkowy okres wegetacji – suchy kwiecień i chłodny maj z licznymi lokalnymi przymrozkami wpłynął na wielu plantacjach na bardzo niewyrównane, piętrowe wschody buraków. Dopiero opady w 2 dekadzie maja stworzyły warunki do częściowego uzupełnienia braków w obsadzie roślin. 

 

Ciepły i z ponad przeciętnymi opadami czerwiec przyspieszył wegetację, która powodowała jednak większy przyrost masy liści niż korzenia, a w wielu rejonach bardzo wczesne i nasilone wystąpienie chwościka buraka.

 

Rozwojowi tej choroby sprzyjał bardzo mokry lipiec i bardzo ciepły okres od początku sierpnia do jesieni włącznie. Na wielu plantacjach pomimo 3 zabiegów fungicydowych były trudności w opanowaniu tej choroby. 

 

W północno-zachodnim rejonie Wielkopolski i na Kujawach w sierpniu wystąpiła susza i wegetacja buraków zaczęła się ponownie dopiero po opadach w wrześniu – nowe odrosty liści spowodowały brak gromadzenia cukru w korzeniach – wskazuje  Pfeifer&Langen. 

 

Wegetacja buraków była zakłócana także przez bardzo duże nasilenie szkodników szczególnie mszycy burakowej oraz skośnika buraczaka, którego zwalczanie jest bardzo trudne z powodu braku zarejestrowanych insektycydów na tego szkodnika. W/w czynniki przełożyły się na mniejsze plony korzeni oraz obniżenie zawartości cukru w korzeniach i w efekcie mniejszą produkcję cukru. 

 

Plantatorzy Pfeifer&Langen S.A. uzyskali średni plon korzeni na poziomie 59,3 t/ha o zawartości cukru 15,2%. Najlepsze wyniki osiągnęli plantatorzy Cukrowni Gostyń – średni plon korzeni 61,7 o zawartości cukru 15,6%. 

 

•  Krok po kroku w zakresie doboru odmian, nawożenia i ochrony. Zamów prenumeratę miesięcznika "Nowoczesna Uprawa" już teraz