Fosfor i azot w nawożeniu buraków cukrowych

Zobacz galerię (1)

Nawożenie fosforem bezpośrednio przed siewem powoduje zwiększenie efektywności fosforu nawozowego ponieważ skraca się czas między aplikacją, a pobieraniem fosforu przez korzeń, co zmniejsza straty spowodowane uwstecznianiem się fosforu. Z kolei azot, najbardziej plonotwórczy składnik jest również istotny w burakach natomiast zwiększanie dawek w tej uprawie nie daje tak bezpośredniego przełożenia na plon, jak np. w przypadku upraw zbożowych.

Istotnym składnikiem w nawożeniu buraka cukrowego jest fosfor. Buraki akumulują ok. 2 kg P₂O₅ na każdą tonę plonu. Ten składnik należy podawać w uprawie buraka na dwa sposoby.

Pierwszy to nawożenie nawozami typu NP bezpośrednio przed siewem buraków, tak by nawóz został wymieszany w wierzchniej warstwie gleby i ty samym dostarczenie łatwo dostępnego fosforu młodym roślinom.

Nawożenie fosforem bezpośrednio przed siewem powoduje zwiększenie efektywności fosforu nawozowego, ponieważ skraca się czas między aplikacją, a pobieraniem fosforu przez korzeń, co zmniejsza straty spowodowane uwstecznianiem się fosforu. Dodatkowo efektywność fosforu można podnieść poprzez zastosowanie fosforu w formie Top Phos, który dodatkowo zabezpiecza ten pierwiastek w glebie przed uwstecznianiem i stratami.

Aplikacja ultrazlokalizowana

Drugą metodą na zwiększenie efektywności nawożenia buraków fosforem jest aplikacja w sposób ultrazlokalizowany, w postaci mikronawozów. Tutaj forma nawozu odgrywa istotną rolę. Składniki podawane w bezpośrednim sąsiedztwie kiełkujących nasion nie mogą być zbyt skoncentrowane i agresywne. Istnieje bowiem ryzyko osłabienia wschodów. Idealnym do takiej aplikacji wydaje się być nawóz Physiostart, którego skład jest dostosowany do potrzeb pokarmowych młodych roślin. Ryzyko negatywnego wpływu jest w tym przypadku zredukowane do minimum, ponadto zawiera on kompleks Physio+ stymulujący roślinę do rozbudowy systemu korzeniowego. W późniejszym okresie przekłada się to na większą odporność roślin na stresy środowiskowe oraz lepsze wykorzystanie potencjału stanowiska.

Nie zwiększać dawki azotu

Azot, najbardziej plonotwórczy składnik jest również istotny w burakach, natomiast zwiększanie dawek w tej uprawie nie daje tak bezpośredniego przełożenia na plon, jak np. w przypadku upraw zbożowych.

Buraki wymagają stosunkowo niewielkich dawek tego składnika i akumulują ok 2,4 kg N/t plonu. Co przy przeciętnym plonie 50 t daje ilość 120 kg N/ha. Pamiętajmy o azocie mineralnym w glebie oraz o azocie z nawozów organicznych, jeśli takowe są stosowane. W rezultacie, nawet przy bardzo wysokich wydajnościach buraków, nie powinno się stosować nawożenia mineralnego na poziomie wyższym niż 120 kg N/ha.

Istotną kwestią jest również termin stosowania azotu w burakach. Jeżeli podajemy azot pogłównie, musimy się liczyć z wydłużeniem wegetacji buraka i późniejszym gromadzeniem cukru w korzeniach. Dlatego, zwłaszcza przy planowanej wczesnej odstawie buraka do cukrowni, powinno się przyspieszać podanie azotu i w wielu przypadkach podać go w całości przedsiewnie. Natomiast jeżeli wiemy, że buraki długo pozostaną w polu, możemy nawozić później.