Dożywianie ziemniaka przez liście

Zobacz galerię (1)

W uprawie ziemniaka dokarmianie dolistne może być przeprowadzane kilkakrotnie. W ten sposób można roślinom dostarczać niezbędne mikroelementy, a także pewne ilości azotu z mocznika oraz siarki i magnezu z siarczanu magnezu. Dużej efektywności dokarmiania dolistnego ziemniaka sprzyja duża powierzchnia roślin.

Za najważniejsze mikroelementy dla ziemniaka uznaje się: cynk (Zn) i mangan (Mn), a w mniejszym stopniu bor (B) i miedź (Cu). Wrażliwość na niedobór cynku określa się jako dużą, a manganu średnią.

Niedobór mikroelementów powoduje nie tylko gorszy wzrost i rozwój roślin i mniejsze plonowanie ale także pogorszenie jakości bulw i mniejszą ich przydatność do przechowywania. Szacuje się, że do wytworzenia 1 tony bulw wraz z nacią ziemniak pobiera 3,4 g B, 3 g Cu, 1,7 g Zn i 1,5 g Mn (Yara za Neukema i Van Der Zaag 1990).

Ziemniak najwięcej składników pokarmowych potrzebuje od końca kwitnienia do początku żółknięcia liści, gdy następuje przyrost masy bulw.

Obecnie dokarmianie dolistne mikroelementami przeprowadza się w sposób interwencyjny, bo oprysk wykonany po zauważeniu objawów niedoboru jest zwykle spóźniony. Często też objawy niedoboru są nieswoiste lub w ogóle ich nie ma a są maskowane przez inne czynniki.

Asortyment nawozów dolistnych rekomendowanych przez producentów do stosowania w uprawie ziemniaka jest bardzo duży. Przy wyborze produktu powinno się brać przede wszystkim pod uwagę zawartość mikroelementów, a dopiero na drugim miejscu cenę.

W odróżnieniu od gatunków rolniczych rozmnażanych generatywnie (przez nasiona) w przypadku ziemniaka dokarmianie dolistne można wykonywać również podczas kwitnienia. Liczba zabiegów w okresie wegetacji zwykle sięga 4, ale może być jeszcze większa. Aby ograniczyć liczbę przejazdów po polu oraz koszty aplikacji nawozy mikroelementowe powinno stosować się łącznie z mocznikiem, jedno- lub siedmiowodnym siarczanem magnezu i nie jeśli do tego żadnych przeciwwskazań z insektycydem lub fungicydem.

Bezpieczne maksymalne stężenie wodnego roztworu mocznika dla ziemniaka nie zmienia się w okresie wegetacji i wynosi 6 proc. (6 kg nawozu w 100 l wody). Gdy dawka cieczy roboczej wynosi 300 l wody na 1 ha, to można w niej rozpuścić 18 kg mocznika zawierającego 8,3 kg azotu.

Do cieczy warto dodać jedno- lub siedmiowodny siarczan magnezu, który ogranicza ryzyko poparzenia roślin przez mocznik zwłaszcza w okresie wyższych temperatur. Jednowodny siarczan magnezu stosuje się w stężeniu 2,5 proc. (2,5 kg nawozu w 100 l wody). W przypadku siedmiowodnego siarczanu magnezu rekomendowane jest dwukrotnie większe i wynosi 5 proc. (5 kg nawozu w 100 l wody).

W upalne dni oprysk dolistny najlepiej jest wykonać wieczorem, bo ogranicza to ryzyko zbyt szybkiego wyschnięcia cieczy roboczej na powierzchni roślin. Przeprowadzanie zabiegu w godzinach porannych w takich warunkach jest gorszym rozwiązaniem, bo temperatura powietrza zwykle szybko wzrasta, a rośliny często pokryte są rosą.

Zawsze do zabiegu powinno używać się wcześniej ogrzanej wody, aby nie doprowadzić do szoku termicznego roślin.

• Agrobiznes bez tajemnic. Zamów prenumeratę miesięcznika "Przedsiębiorca Rolny" już dziś