Czas na zbiór soi. Czy uda się zebrać ją suchą?

Zobacz galerię (1)

Wynika to przede wszystkim z mniejszych kosztów ponoszonych na jej uprawę w porównaniu z pszenicą czy rzepakiem ozimym.

Składają się na to:

• kilkakrotnie mniejsze dawki azotu (soja żyje w symbiozie z bakteriami brodawkowatymi wiążącymi wolny azot z powietrza);
• brak konieczności (jak na razie) intensywnego zwalczania chorób i szkodników;
• dodatkowe dopłaty bezpośrednie.

Jednak, tak jak ze wszystkim, coś za coś. W zamian są:

• duże koszty zakupu materiału siewnego (ok. 800 zł/ha);
• kłopoty ze zwalczaniem chwastów;
• przedłużające się dojrzewanie niektórych odmian, szczególnie gdy pogoda temu nie sprzyja;
• straty podczas zbioru kombajnem, wynikające z niskiego osadzenia dolnych strąków;
• kwestia opłacalnego zbytu.

Uprawy soi, tak jak każdej rośliny, trzeba się nauczyć. Potwierdza to Jędrzej Dębkowski (na zdjęciu) z miejscowości Piotrkówek Mały pod Ożarowem (woj. mazowieckie), który drugi rok uprawia tę roślinę na 10 hektarach.

W tym roku rolnik bije się z myślami, czy dobrą decyzją była rezygnacja z desykacji, podczas której straty nasion z tytułu przejazdu ciągnika z opryskiwaczem po polu są znaczne, ale rośliny szybciej i równomierniej dojrzewają. A tak trzeba zdać się na pogodę. Oby była łaskawa.