Bilans składników pokarmowych pod kontrolą

Zobacz galerię (3)

Pojęcie zarządzania bilansem składników pokarmowych jest dzisiaj bardziej aktualne niż kiedykolwiek wcześniej, szczególnie poprzez obawy związane z przyszłym kształtem regulacji prawnych oraz ekologicznego podejścia względem nawozów azotowych i fosforowych.

W opisanym przez Justusa von Liebiga "Prawie minimum", plon ogranicza najniższy dostęp czynnika produkcyjnego (woda, CO2, składnik pokarmowy). W celu najlepszego wykorzystania składników pokarmowych, wszystkie składniki mineralne powinny być dostępne dla rośliny w ilości pokrywającej pełne zapotrzebowanie do wydania plonu, zgodnie z jej potrzebami.
W rolnictwie należy położyć szczególny nacisk na magnez oraz siarkę, które bardzo często stosowane są w ilościach niepokrywających zapotrzebowanie.

Magnez pełni kluczową rolę w procesie fotosyntezy, rozwoju korzeni (tym samym zwiększa pobranie składników pokarmowych), kształtowania plonu oraz zwiększania odporności na suszę. Magnez jest składnikiem podatnym na wymywanie, dlatego stosowanie magnezu np. ESTA Kieseritu w wielu przypadkach jest rekomendowane.

Siarka jest kluczowym elementem aktywacji wielu enzymów biorących czynny udział w metabolizmie rośliny, jest szczególnie ważna w syntezie białka, zatem zwiększa również efektywność azotu.

Oba składniki pokarmowe, magnez i siarka, dostarczane roślinom w nawozie ESTA Kieserit są zbilansowane oraz szybko dostępne, są w stanie zabezpieczyć wysoki plon.

Stosując nawozy zawierające makro i mikroelementy, warto mieć pewność co do składu nawozu, zawartości podanych przez producenta składników. Minerał kizeryt (MgSO₄•H₂O) występuje w naturze i jest rozpuszczalnym w wodzie siarczanem magnezu o wysokiej sile działania: jest pH neutralny, dzięki czemu nie zakwasza gleby i dostarcza roślinom magnez i siarkę w formie łatwej do natychmiastowego pobrania.

Bardzo istotna jest rozpuszczalność nawozu w wodzie. Jeśli nawóz będzie zawierał nieodpowiednią kompozycję chemiczną, w glebie zalegać będą substancje nieprzyswajalne dla roślin. Tak dzieje się w przypadku tlenku magnezu, czy też węglanu magnezu.