Kombajny Claas Tucano drugiej generacji

Minęło zaledwie kilka lat od wprowadzenia na rynek kombajnów Tucano, a od 2015 roku są oferowane ich nowe wersje. Wszystkie mają rurę wyładowczą z tzw. górnym rozładunkiem, czym na pierwszy rzut oka odróżniają się od modeli Claas Tucano pierwszej generacji.

 

Nowe kombajny Tucano podzielono na trzy serie: 300, 400 i 500. Różnią się one głównie systemami omłotu i oddzielania ziarna. Pierwsze mają bęben konwencjonalny, drugie oprócz niego tzw. przyspieszacz (określany skrótem APS). Natomiast Tucano APS Hybrid to maszyna łącząca APS z rotorowym systemem oddzielania ziarna od słomy zastosowanym zamiast wytrząsaczy.

 

Zapożyczone z Lexiona

 

W nowych kombajnach Tucano zastosowano wiele rozwiązań znanych z flagowych modeli Claas Lexion. Oprócz wspomnianego „górnego” zamontowania rury rozładowczej, co pozwala wysypywać ziarno na wyższe przyczepy znajdujące się dalej od kombajnu, klapy zbiornika otwierane i zamykane są elektrycznie. Z punktu widzenia operatora jeszcze ważniejsza jest możliwość elektrohydraulicznego przestawiania klepiska z poziomu komputera pokładowego CEBIS. Mówiąc o klepisku, warto dodać, że po każdym uruchomieniu kombajnu kalibruje się ono automatycznie i ma zabezpieczenie hydrauliczne.

 

Zamawiając kombajn Tucano drugiej generacji, pamiętajmy, aby wybrać rurę rozładowczą o długości najbardziej nam odpowiadającej – taką możliwość daje bogata lista wyposażenia maszyny. Maksymalna wydajność rozładunku ziarna wynosi 105 l/s.

 

Pierwsza generacja kombajnów Tucano miała napędzaną tylną oś dzięki silnikom hydraulicznym umieszczonym przy kołach. W maszynach drugiej generacji umieszczono je wewnątrz tylnej osi, co zdaniem producenta zwiększyło siłę uciągu na tej osi o 30%. Wpłynęło to oczywiście na ułatwienie skrętu kół, czyli kierowania kombajnem. Warto wiedzieć, że opcjonalnie dostępny jest układ centralnego smarowania.

 

W komfortowej kabinie standardowo montowany jest terminal CEBIS (S7) o przekątnej 8,4 cala. Natomiast opcjonalnie można zamówić większy S10 (10,4 cala). Obydwa monitory są kolorowe i dotykowe. Pozwalają zarządzać ustawieniami podzespołów kombajnu (m.in. obrotami bębna, szczeliną klepiska, stopniem otwarcia sit). Ponadto pełnią rolę informacyjną, pokazując m.in. w czasie transportu prędkość jazdy, obroty silnika i stan paliwa. Natomiast podczas omłotu wyświetlany jest na nich np. poziom strat ziarna. Nawigacja terminala może odbywać się z jego poziomu poprzez obrotowy włącznik menu lub z pokręteł umieszczonych na podłokietniku. Nowością jest możliwość zapamiętania dwóch ustawień podzespołów kombajnu, które wybierzemy dla najczęściej omłacanych roślin.

Większy terminal S10 wyróżnia się m.in. możliwością wyświetlania obrazu z czterech analogowych kamer jednocześnie i obsługą standardu Isobus. Na pewno pomocna jest funkcja automatycznego wyświetlania obrazu z tyłu maszyny podczas załączenia biegu wstecznego.

 

Standardowo kabina kombajnów Tucano jest wyposażona w klimatyzację sterowaną ręcznie, a opcjonalnie automatyczną. Wzorowo przeszklona kabina – również z dużym poziomym oknem dającym wgląd do zbiornika – ma wiele schowków. Jeden z nich chłodzi pracująca klimatyzacja. 

 

Szybszy omłot

 

Tak jak wspomnieliśmy, kombajny Claas Tucano serii 400 wyróżnia system APS (ang. Accelerated Pre-Separation, czyli przyspieszone wstępne oddzielanie). Gdy spojrzymy do wnętrza maszyny, jest to po prostu pierwszy bęben, który ma zawsze obroty wynoszące 80% bębna głównego. Producent podaje, że jego zaletą jest przyspieszenie przepływu materiału, co w połączeniu z większym oddzielaniem do 30% ziarna na klepisku wstępnym daje wzrost wydajności omłotu sięgający do 20% przy niezmienionym zużyciu paliwa. Natomiast kombajn Tucano 570 APS Hybrid, mający za opisanym układem (bęben przyspieszający/bęben główny) zamiast wytrząsaczy rotor o długości 4200 mm i średnicy 570 mm, może osiągnąć 15% wzrost oddzielania ziarna od słomy – system Roto Plus – z zachowaniem dobrej jakości słomy. W uzyskaniu tego wyniku pomogło zastosowanie sześciu koszy oddzielających zamiast pięciu. Ponadto w kombajnie Tucano 570 APS Hybrid poprawiono przyjęcie materiału na wlocie rotora, wprowadzono możliwość mechanicznego przestawiania pokryw rotora oraz wydłużono półkę zwrotną. W zależności od wybranej wersji rotor może posiadać bezstopniowy napęd regulowany z poziomu terminala CEBIS w zakresie 480-920 obr./min lub stopniowy zmieniany skokowo. Jak zapewnia Andrzej Kulczyński, menedżer maszyn żniwnych Claas Polska, Tucano 570 APS Hybrid ma duże możliwości regulacyjne, poczynając od niezależnego ustawiania obrotów bębna młócącego i rotora. W efekcie można go łatwo dopasować do różnych warunków zbioru i pomimo zastosowanego rotora uzyskiwać słomę dobrej jakości.

 

Uzupełniając informacje techniczne dotyczące zespołów omłotowych i czyszczących nowych kombajnów Tucano, podajemy, że średnica głównego bębna młócącego ma zawsze 450 mm. Za to jego szerokość dla serii kombajnów: 570, 450, 440 i 340 wynosi 1580 mm, a dla serii: 430, 420 i 320 jest to 1320 mm. Natomiast całkowita powierzchnia sit w Tucano: 570, 450, 440 i 340 to 5,65 m2. Modele 430 i 420 mają 4,7 m2, a w kombajnie Tucano 320 wartość ta jest niższa o 0,45 m2. Jak wspomnieliśmy, sita regulujemy elektrycznie z kabiny. Z pozycji operatora kombajnu ustawia się również siłę wiatru oddzielającego plewy od ziarna. Regulacja ta jest bezstopniowa i dotyczy dmuchawy baryłkowej w Tucano 320 i turbinowych w pozostałych modelach.

 

 

 

Nowe hedery

 

Claas zaproponował również nowe hedery Vario i Cerio pasujące do kombajnów Tucano i Lexion. Mają one oznaczenia 930 i 770, pod którymi ukryte są szerokości robocze: odpowiednio 9,3 i 7,7 m. Średnica ślimaka wciągającego została we wszystkich czterech nowych przyrządach żniwnych zwiększona o 14% (do 66 cm). Pozwala to lepiej doprowadzać do maszyny większe ilości słomy. Jeżeli zamówimy nowy heder z urządzeniem Laser Pilot, to złożymy go do transportu bez użycia narzędzi.

 

Vario 930 i 770 zastępujące poprzednie modele Vario 900 oraz 750 otrzymały stół przestawiany bezstopniowo w zakresie od -10 do +60 cm oraz zintegrowane „blachy” do rzepaku. Oznacza to, że nie trzeba już mocować ich ręcznie, bo w nowych Vario są one zamontowane fabrycznie i mogą być obsługiwane z kabiny tak samo jak zmiana długości stołu. Oddzielacze łanu i boczne kosy do rzepaku można dołączać i odłączać za pomocą szybkozłączy, bez konieczności używania narzędzi. Założenie bocznej kosy, przewożonej w specjalnej skrzyni na wózku transportowym, automatycznie uaktywnia pompę hydrauliczną do jej napędu. Podsumowując – przejście ze zbioru zboża na zbiór rzepaku zajmuje w nowych przyrządach żniwnych dosłownie kilka minut. Warto dodać, że stół przyrządu żniwnego można wsuwać i wysuwać o 20 cm również z zamontowanym wyposażeniem do rzepaku.

 

Hedery Cerio 930 i 770 do zbioru zbóż są skonstruowane podobnie jak Vario. Różnica pomiędzy nimi tkwi oczywiście w sposobie przestawiania długości stołu przyrządu żniwnego. W Cerio odbywa się to ręcznie w zakresie 20 cm (+/-10 cm). Przed wykonaniem takiej czynności należy poluzować 10 śrub, po czym stół daje się wsuwać lub wysuwać. Rama, ślimak wciągający, napędy i nagarniacze przyrządów żniwnych Cerio są montowane z identycznych części jak w hederach Vario.

 

We wszystkich modelach Tucano drugiej generacji montowane są sześciocylindrowe silniki marki Mercedes-Benz OM 936 LA o pojemności 7,7 l. W Tucano 570 APS Hybrid wyciąga się z tej jednostki 354 KM mocy maksymalnej, a w najmniejszym Tucano 320 o 100 KM mniej (wg normy ECE R120). Silniki te spełniają normę emisji spalin Euro IV dzięki układowi SCR i EGR. Oznacza to, że kombajn oprócz zbiornika na olej napędowy ma zbiornik płynu AdBlue. Jego zużycie wynosi zaledwie 3-4% w odniesieniu do spalania ON. Zauważyliśmy, że obok komory silnika znajdują się dwa filtry powietrza, do których dostęp jest pełen. Plus dla producenta.

 

 

Podstawowe dane techniczne kombajnów Claas Tucano drugiej generacji