Hodowcy wybudowali oborę mimo licznych przeszkód

Zobacz galerię (4)

Pandemia Covid-19 pokrzyżowała hodowcom plany i zwiększyła o ponad 30% koszt inwestycji. Mimo to po kilku latach starań we wrześniu ubiegłego roku wprowadzili oni krowy do nowej obory wolnostanowiskowej.

Monika i Grzegorz Badurowie od kilku miesięcy użytkują nową oborę wolnostanowiskową na 165 sztuk. Decyzja o jej budowie zapadła ponad pięć lat temu, gdy sytuacja na rynku mleka nie była zbyt dobra.

Rolnicy wstrzymali się więc z realizacją i rozpoczęli ją w bardziej sprzyjającej koniunkturze. Gdy pozostało im jedynie uzyskanie pozwolenia na budowę wybuchła pandemia Covid-19. Ta nie dość, że wydłużyła czas oczekiwania na decyzję, to jeszcze istotnie zwiększyła koszty całej inwestycji.

Na uwięzi, ale z wydajnością

Rodzice Grzegorza Badury już wiele lat temu zajmowali się produkcją mleka.

– Gospodarstwo mojego męża zawsze szło z postępem. Na przykład w 1978 r. jego rodzice przeprowadzili gruntowną modernizację instalując wyciągi do obornika, które wówczas były rzadko spotykane – mówi Monika Badura.

Zwierzęta choć przebywały na uwięzi, były utrzymywane w możliwie jak najlepszych warunkach, co odzwierciedla ich produkcyjność.

– Zawsze zajmowaliśmy miejsce w pierwszej trójce stad do 20 sztuk w woj. śląskim pod względem wydajności – mówi hodowczyni.

W 2021 roku, zgodnie z wynikami PFHBiPM, wyniosła ona 10 472 kg mleka. Stary obiekt był jednak niski i ciemny, przez co nie pozwalał na poprawę dobrostanu.

– W końcu nadszedł czas na nową inwestycję. Nie mieliśmy już możliwości dalszego rozwoju, a modernizacja obory była niemożliwa. Ponadto ze względu na niski strop nie mogliśmy wjeżdżać do niego paszowozem, przez co czas pracy poświęconej na karmienie istotnie się wydłużał – mówi Monika Badura.

Covid i urzędnicy

– Nowa obora od zawsze była marzeniem mojego męża. Zaczęliśmy o niej myśleć pięć lat temu, ale z uwagi na kryzys na rynku mleka, trochę wstrzymaliśmy tę inwestycję. Nie mogliśmy wówczas wiedzieć, że wybuchnie pandemia Covid-19, która tak bardzo utrudni jej przebieg – kontynuuje Monika Badura.

Hodowcy podkreślają, że dzięki "przychylności" urzędników czas jej realizacji wyniósł trzy lata.

– Nie do końca właściwie interpretowali oni przepisy i działali w myśl, że lepiej dłużej kompletować dokumentację niż ma to trwać za krótko – mówi hodowczyni.

W marcu 2020 roku rolnicy czekali jeszcze tylko na uzyskanie pozwolenia na budowę. W tym momencie wybuchła pandemia i rozpoczęły się wezwania do urzędu o kolejne uzupełnienia niezbędnej dokumentacji. W efekcie realizacja inwestycji rozpoczęła się dopiero we wrześniu 2021 roku.

Po 12 miesiącach hodowcy uroczyście zaprezentowali oborę innym rolnikom, a po kilku dniach wprowadzili do niej zwierzęta, zarówno ze starego obiektu, jak i kupione pierwiastki. Informacje o wyposażeniu obory zapewniła Gea Farm Technologies.

Pandemia zwiększyła koszt inwestycji

Budowa obory wraz z wyposażeniem miała się zamknąć w 3 mln zł netto. Niestety z uwagi na pandemię koszty znacznie przekroczyły planowaną wielkość i sięgnęły 5 mln zł.

– Gdybyśmy zdążyli przed pandemią pewnie zmieścilibyśmy się w planowanym budżecie. Niestety nie udało się, a koronawirus spowodował istne szaleństwo na rynku materiałów budowlanych. Niemal każdy zakup stali czy transport betonu był droższy od poprzedniego – mówi Monika Badura.

Hodowczyni podkreśla również, że nie uzyskali oni pomocy unijnej na wyposażenie obory.

– Koszty budowy zostały włączone w kwalifikowalne i przekroczyły one 1,5 mln złotych. Doradcy proponowali nam, abyśmy zamontowali stare używane wyposażenie, a potem starali się o nowe, co oczywiście było czystym szaleństwem – mówi hodowczyni.

Więcej informacji na temat nowej obory Moniki i Grzegorza Badurów ZAPRENUMERUJ

Książki warte polecenia: Sygnały racic|Rozród – Praktyczny przewodnik zarządzania rozrodem (Cow Signals)