Zbyt duże stężenie tych substancji jest niebezpieczne dla rolników

Zobacz galerię (1)

"To niepożądany element w pracy rolnika, z którym należy walczyć, a przynajmniej ograniczyć jego obecność do minimum" – pisze o pyłach Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.
 
Jak wskazano w serwisie prewencyjnym KRUS, pył to wielowymiarowa mieszanka cząstek pochodzenia roślinnego, zwierzęcego, drobnoustrojów, środków chemicznych (np. nawozów, pestycydów) i itd., której stężenie i skład jest zależny od procesu wykonywanej przez rolnika pracy.

A zbyt duże stężenie tych substancji jest niebezpieczne dla życia i zdrowia człowieka.

"Co bardzo ważne, zapylenie powietrza może być widoczne lub niedostrzegalne gołym okiem, np. pył unoszący się w chlewniach, kurnikach. Nadmierna ekspozycja na pył podczas pracy w gospodarstwie może prowadzić do chorób zawodowych takich, jak np. astma oskrzelowa, alergiczny nieżyt nosa, alergiczne zapalenie skóry i spojówek czy też zewnątrzpochodne zapalenie pęcherzyków płucnych, a także może być przyczyną zgonu" – ostrzega KRUS.

Niestety zarówno choremu, jak i lekarzowi, czasami trudno skojarzyć jest schorzenie z przebywaniem w zapylonym środowisku podczas wykonywania pracy rolniczej. Dzieje się tak, ponieważ wiele chorób w początkowej fazie nie daje wyraźnych objawów lub są to symptomy podobne jak przy przeziębieniu bądź grypie.

"Do najczęstszych dolegliwości spowodowanych tymi chorobami należą: kaszel, katar, bóle głowy, uczucie rozbicia, duszności czy też wysypka alergiczna" – wskazuje Kasa.

W opinii ekspertów najlepszym rozwiązaniem problemu jest ograniczenie poziomu narażenia rolnika na działanie pyłu poprzez likwidowanie źródła jego powstawania, a także m.in. stosowanie środków ochrony indywidualnej.

Wymieniane sposoby to:

– usuwanie na bieżąco pyłu bezpośrednio u źródła jego powstawania poprzez: stosowanie sprawnych, nowoczesnych systemów wentylacyjnych i odpylających: wentylacji grawitacyjnej, mechanicznej, wietrzenie pomieszczeń; hermetyzacja procesu produkcyjnego (ograniczenie emisji bioaerozoli);
– zapewnienie odpowiednich warunków sanitarnych, środków i urządzeń odkażających;
– stosowanie zbiorowych, a także indywidualnych środków ochronnych w postaci masek, półmasek, gogli, respiratorów itp. dostosowanych do specyfiki zagrożenia;
– stosowanie nowoczesnych, klimatyzowanych kabin pyłoszczelnych izolujących rolnika od strefy zapylenia;
– stosowanie pasz półpłynnych i granulowanych w miejsce materiałów pylistych;
– stosowanie przenośników pneumatycznych ssąco-tłoczących do transportu ziarna; wozów paszowych;
– prawidłowe magazynowanie pasz, zboża, siana, tj. zapobieganie rozwojowi drobnoustrojów, grzybów i pleśni (stosowanie systemu dosuszającego zboże w silosach);
– stosowanie osłon przy maszynach czyszczących, młócących, emitujących duże pokłady zapylenia;
– profilaktyka zdrowotna.

• Agrobiznes bez tajemnic. Zamów prenumeratę miesięcznika "Przedsiębiorca Rolny" już dziś