Dlaczego plony jęczmienia ozimego w praktyce są takie niskie? Cz. 1
jeczmien_oz_aartyszak
Coraz więcej rolników interesuje się uprawą jęczmienia ozimego, ale popełnia podstawowe błędy. Foto_Arkadiusz_Artyszak
Średnie plony jęczmienia ozimego uzyskiwane przez naszych rolników są bardzo niskie w stosunku do możliwości jakie dają nowe odmiany. Co jest ich przyczyną?
W latach 2016-2019 średnie plony jęczmienia ozimego w doświadczeniach PDO na przeciętnym poziomie agrotechniki (a1) wynosiły od 74,9 do 82,1 dt/ha, a na wysokim poziomie agrotechniki (a2) od 86,6 do 97,6 dt/ha, a w produkcji 37,8-47,1 dt/ha (tabela). Porównując je można stwierdzić, że plony uzyskiwane w tym okresie przez rolników stanowiły tylko 50-59 proc. plonów z przeciętnego poziomu agrotechniki i poniżej 50 proc. z wysokiego poziomu agrotechniki. Wyjątkiem był rok 2016.
Wyniki te dzieli przepaść. Można wskazać kilka podstawowych przyczyn, które sprawiają, że jest aż tak źle. Pierwsza z nich jest odczyn gleby.
Jęczmień ozimy, podobnie jak jary, jest bardzo wrażliwy na zakwaszenie gleby. Obok lucerny jest najbardziej wrażliwym gatunkiem na zwiększone stężenie jonów toksycznego glinu Al3+ oraz manganu Mn+. Przy niskim pH system korzeniowy jest słabo rozwinięty, co uniemożliwia roślinom sprawne pobieranie wody i składników pokarmowych. To zaś pociąga za sobą falę niekorzystnych następstw w postaci ograniczonego wzrostu części nadziemnej i związanej z nim wydajności fotosyntezy. Efektem końcowym jest mały plon drobnego, słabo wykształconego ziarna.
Optymalne pH gleby pod jęczmień wynosi 6,2-7,2 i trzeba dołożyć starań, aby taki zakres uzyskać w stanowisku pod tę roślinę. Trudno jednak oczekiwać efektów wapnowania przeprowadzonego bezpośrednio pod jęczmień. Trzeba to zrobić rok, a najlepiej 2-3 lata wcześniej. Bez usunięcia zakwaszenia gleby rolnik może zapomnieć o uprawie jęczmienia ozimego.
Zakwaszeniu gleby najczęściej towarzyszy niska lub niska zasobność w magnez przyswajalny. W takiej sytuacji wskazane jest zastosowania w części nawozów wapniowych zawierających magnez; odpowiednio 1/3 lub ½ rekomendowanej dawki CaO.
Tabela. Porównanie plonowania jęczmienia ozimego w doświadczeniach PDO i w produkcji w latach 2016-2019, dt/ha
|
Wyszczególnienie |
2019 |
2018 |
2017 |
2016 |
|
PDO* |
||||
|
a1 a2 |
81,3 93,4 |
74,9 86,6 |
82,1 97,6 |
76,7 87,7 |
|
Produkcja |
43,0 |
37,8 |
47,1 |
45,0 |
|
Udział plonów z produkcji w plonach PDO, proc. |
||||
|
a1 a2 |
53 46 |
50 44 |
57 48 |
59 51 |
*plon wzorca w danym roku; a1 – przeciętny poziom agrotechniki; a2 – wysoki poziom agrotechniki
Źródło: opracowanie własne na podstawie danych GUS i COBORU.
-
Krok po kroku w zakresie doboru odmian, nawożenia i ochrony. Zamów prenumeratę miesięcznika "Nowoczesna Uprawa" już teraz
